· ধ্বনিতাত্ত্বিক সচেতনতা: কথিত শব্দৰ ব্যক্তিগত ধ্বনি (ধ্বনি) চিনাক্ত আৰু হেঁচা প্ৰয়োগ কৰাৰ ক্ষমতা এইটোৱেই। উদাহৰণস্বৰূপে, যি শিশুৱে "মেকুৰী" /k/, /a/, আৰু /t/ ধ্বনিৰে গঠিত বুলি চিনাক্ত কৰিব পাৰে, তেওঁ পঢ়িবলৈ শিকিলে নতুন শব্দ ডিকোড আৰু শব্দ কৰিবলৈ সহজ সময় পাব।
· শব্দভাণ্ডাৰ: শুনা আৰু পঢ়া দুয়োটা বুজাবুজিৰ বাবে শক্তিশালী শব্দভাণ্ডাৰ অতি গুৰুত্বপূৰ্ণ। যদি কোনো শিশুৱে কোনো শব্দৰ অৰ্থ শুনিব আৰু বুজি পায়, তেন্তে তেওঁলোকে সেই একেটা শব্দকে ছপা মাধ্যমত চিনি পোৱা আৰু বুজি পোৱাৰ সম্ভাৱনা বেছি। কথোপকথনৰ জৰিয়তে আৰু পঢ়াৰ জৰিয়তে বহুতো শব্দৰ সৈতে পৰিচিত হোৱাটোৱে শিশুৰ মানসিক অভিধান সম্প্ৰসাৰিত কৰে, যাৰ ফলত ক্ৰমান্বয়ে জটিল হৈ পৰা গ্ৰন্থসমূহ বুজিবলৈ সহজ হয়।
· বাক্য গঠন আৰু ব্যাকৰণ: বাক্যৰ গঠন কেনেকৈ হয় আৰু শব্দৰ সংমিশ্ৰণেৰে অৰ্থ প্ৰকাশ কৰা হয় সেই বিষয়ে বুজিলে পাঠকে কিতাপ এখনৰ জটিল বাক্যৰ অৰ্থ বুজিবলৈ সহায় কৰে। যি শিশুৱে নিজৰ কথিত ভাষাত ব্যাকৰণৰ ওপৰত সুদৃঢ় ধাৰণা ৰাখে, তেওঁ লিখিত পাঠ্যত ব্যাকৰণগত নিয়মসমূহ অধিক সহজে মানি চলিব পাৰে, যাৰ ফলত তেওঁলোকৰ সামগ্ৰিক বুজাবুজিৰ ক্ষমতা বৃদ্ধি পায়।
· পটভূমি জ্ঞান: মৌখিক ভাষা হৈছে শিশুৱে পৃথিৱীৰ বিষয়ে জ্ঞান আহৰণৰ প্ৰাথমিক উপায়। এই সংৰক্ষিত জ্ঞানে নতুন তথ্যৰ বাবে প্ৰসংগ হিচাপে কাম কৰে, সেয়া শুনা হওক বা পঢ়া হওক। উদাহৰণস্বৰূপে, যি শিশুৱে মহাকাশৰ বিষয়ে কথা-বতৰা পাতিছে, তেওঁ কেতিয়াও বিষয়টোৰ ওপৰত আলোচনা নকৰা শিশুতকৈ গ্ৰহ সম্পৰ্কীয় কিতাপ এখনৰ বিষয়ে অধিক চহকী বুজাবুজি লাভ কৰিব। মৌলিক আন্তঃব্যক্তিগত যোগাযোগ দক্ষতা (BICS) 🤝 মৌলিক আন্তঃব্যক্তিগত যোগাযোগ দক্ষতা (BICS) বোলে এজন ব্যক্তিক দৈনন্দিন সামাজিক যোগাযোগৰ বাবে প্ৰয়োজনীয় কথোপকথন সাৱলীলতাক বুজায়। এই ধৰণৰ ভাষা "প্ৰসংগ-নিহিত" অৰ্থাৎ ইয়াৰ অৰ্থ ইংগিত, মুখৰ অভিব্যক্তি আৰু ওচৰৰ পৰিৱেশৰ দ্বাৰা সমৰ্থিত। বিআইচিএছ হৈছে আকস্মিক কথা-বতৰাত ব্যৱহাৰ কৰা ধৰণৰ ভাষা, যেনে খেলপথাৰত বন্ধু-বান্ধৱীৰ সৈতে কথা পতা বা দিশ বিচাৰি উলিওৱা।
BICS ৰ বৈশিষ্ট্যসমূহঃ
প্ৰসংগ-নিহিত: যোগাযোগ অকথ্য ইংগিত আৰু চাৰিওফালৰ পৰিস্থিতিৰ ওপৰত বহু পৰিমাণে নিৰ্ভৰশীল।
জ্ঞানগতভাৱে দাবীহীন: ইয়াৰ বাবে জটিল চিন্তা বা বিমূৰ্ত ধাৰণা প্ৰয়োজন নহয়।
দ্ৰুতভাৱে আহৰণ কৰা: দ্বিতীয় ভাষা শিকাৰুসকলে প্ৰায়ে এবছৰৰ পৰা দুবছৰৰ ভিতৰত বিআইচিএছৰ কাৰ্য্যকৰী স্তৰ লাভ কৰিব পাৰে। বিআইচিএছ আৰু পঢ়া বিকাশ বিআইচিএছ মৌখিক ভাষাৰ এক গুৰুত্বপূৰ্ণ অংশ যদিও বিশেষকৈ শৈক্ষিক সফলতাৰ বাবে শক্তিশালী পঠন দক্ষতা বিকাশৰ বাবে ই যথেষ্ট নহয়। শিশু এটা সাৱলীল কথোপকথনবিদ হ’ব পাৰে (বিচিএছ শক্তিশালী) কিন্তু তথাপিও পঢ়াৰ ক্ষেত্ৰত সংগ্ৰাম কৰে কাৰণ পঢ়াত প্ৰায়ে বেলেগ ধৰণৰ ভাষা দক্ষতাৰ প্ৰয়োজন হয়। পঢ়াৰ বাবে জ্ঞানমূলক একাডেমিক ভাষা দক্ষতা (CALP)ৰ প্ৰয়োজন, যিটো "প্ৰসংগ-হ্ৰাস" আৰু জ্ঞানমূলকভাৱে দাবীদাৰ। উদাহৰণস্বৰূপে, শক্তিশালী বিআইচিএছ থকা শিশুৱে হয়তো আপোনাক তেওঁলোকৰ পৰিয়ালৰ ছুটীৰ কথা ক’ব পাৰিব, কিন্তু তেওঁলোকে ভ্ৰমণ কৰা দেশখনৰ ইতিহাসৰ পাঠ্যপুথিৰ এটা অধ্যায় পঢ়ি বুজিবলৈ সংগ্ৰাম কৰিব পাৰে। কাৰণ পাঠ্যপুথিখনত আকস্মিক কথোপকথনত ব্যৱহাৰ কৰা শব্দভাণ্ডাৰতকৈ বেলেগ, অধিক বিমূৰ্ত শব্দভাণ্ডাৰ আৰু জটিল বাক্য গঠন ব্যৱহাৰ কৰা হৈছে। গতিকে বিআইচিএছ এটা ভাল আৰম্ভণিৰ বিন্দু হ’লেও শক্তিশালী পঠন দক্ষতা গঢ়ি তুলিবলৈ ভাষাৰ (CALP) শৈক্ষিক আৰু ধাৰণাগত দিশসমূহৰ ওপৰত ইচ্ছাকৃতভাৱে গুৰুত্ব দিয়াৰ প্ৰয়োজন হয়, যিবোৰ প্ৰায়ে কথিত আৰু লিখিত দুয়োটা ৰূপতে বিভিন্ন ধৰণৰ চহকী শব্দভাণ্ডাৰ আৰু জটিল বাক্য গঠনৰ সৈতে পৰিচিত হোৱাৰ জৰিয়তে গঢ় লৈ উঠে।